Θεσπίζεται η παραχώρησης της χρήσης έως και 50 χρόνια έκτασης που βρίσκεται μέσα στη ζώνη αιγιαλού και παραλίας με σκοπό την κατασκευή και εκμετάλλευση λιμενικών έργων ή και επέκταση υφιστάμενων για τα οποία δεν γίνεται καν διαχωρισμός ανάμεσα σε νόμιμες και αυθαίρετες κατασκευές.
Η ασαφής διατύπωση γεννά ερωτήματα, ότι με τη διάταξη αυτή θα επιχειρηθεί να γίνει αναδρομική τακτοποίηση παρανομιών που έχουν ήδη γίνει σε ξενοδοχειακά συγκροτήματα του Δημοσίου, τα οποία έχουν εκμισθωθεί παλιότερα σε ιδιώτες.
Δεν είναι βεβαίως η πρώτη φορά που θεσπίζονται παρεκκλίσεις από τους ισχύοντες όρους δόμησης, αλλά κατά κανόνα είχαν σημειακό χαρακτήρα και όχι βαρύτητα γενικευμένης διάταξης. Ξεκινώντας από τα πιο πρόσφατα, οι περισσότερες ολυμπιακές εγκαταστάσεις κατασκευάστηκαν με ειδικούς όρους, που έγιναν αποδεκτοί από το ΣτΕ για λόγους εθνικού συμφέροντος.
Παλιότερα, στη δεκαετία του '60, με παρεκκλίσεις έγιναν μεγάλες βιομηχανικές μονάδες, όπως αυτή της «Πεσινέ», και κυρίως τουριστικές εγκαταστάσεις, αρχίζοντας από τα «Ξενία», που κατασκευάστηκαν σε προστατευόμενους χώρους (Ακροναυπλία, Μετέωρα κ.λπ.), αλλά εντάχθηκαν με υποδειγματικό τρόπο στον περιβάλλοντα χώρο και φθάνοντας ώς το «Χίλτον», που λόγω του ύψους του είχε τότε ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων. *
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου