ΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΘΕΑΣΑΜΕΝΑΙ

 

Μέγα το μυστήριον. Αδύνατον να το συλλάβει ο ανθρώπινος νους. Ο γεννηθείς και ου ποιηθείς Υιός και Λόγος του Θεού, αφού ενεδύθη σάρκαν και ετέθη υπό τον νόμον, αφού ελοιδορήθη  και υπέστη το δια του σταυρού μαρτύριον, αφού κατήλθε εις τον άδη και ελευθέρωσε ψυχάς, ανέστη, καταργήσας τον θάνατο και ελευθερώνοντας το γένος των ανθρώπων από τα δεσμά της αμαρτίας.

 Και πως όλο αυτό το μυστήριο, να το συλλάβουν οι μαθητές του;

 Τρομοκρατημένοι από τη δύναμη των αρχόντων του κόσμου τούτου, κάποιες φορές ολιγόπιστοι, αν και ζούσαν καθημερινά τα θαύματα του διδασκάλου τους, αδυνατούσαν να κατανοήσουν, πως δέχτηκε ο Δημιουργός του σύμπαντος κόσμου να υποστεί το φρικτό μαρτύριο του σταυρού και να ακολουθήσει το δρόμο κάθε ανθρώπου που αντιστάθηκε στην κοσμική εξουσία.

 Ανθρώπινη η αδυναμία, ενίσχυση θεϊκή και πάλι είχαν ανάγκη. Και αυτή δεν δόθηκε μόνο στους μαθητές του Κυρίου μας, αλλά και στις μαθήτριές του. Στις μυροφόρες γυναίκες, που «λίαν πρωί ελθούσαι» είδαν ανεωγμένην την θύραν του μνημείου.

 Δεν πήγε ο νους τους, ότι ο Κύριος ανέστη εκ νεκρών. Η σκέψη τους οδηγήθηκε, εκεί που η σκέψη κάθε ανθρώπου θα οδηγείτο: στην κλοπή του θείου σώματος.

 Και εδώ ήταν που οι επουράνιες δυνάμεις, η αγγελική τάξη έκανε την εμφάνισή της, για να τους πει, ότι το αδύνατον παρ΄ανθρώποις, δυνατόν παρά του Θεού, ότι ο Κύριος ανέστη και δεν βρίσκεται πλέον στον τάφο.

 Και λίγο αργότερα η εμφάνιση του αναστηθέντος Χριστού, το συνταρακτικό γεγονός που τις συγκλόνισε, επιβεβαίωσε το σωτήριο άγγελμα των αγγέλων.

 Ανάστασιν Χριστού θεασάμεναι, έσπευσαν να αναγγείλουν στους μαθητές τη χαρμόσυνη είδηση.

 Και από τότε αρχίζει η μεγάλη σωτήρια περιπέτεια, ανθρώπων απλών, αγραμμάτων, που, φωτισμένοι από το Πνεύμα το Άγιον και με πίστη που κινούσε βουνά, άλλαξαν την πορεία της ανθρωπότητας. Μια πορεία που ακόμα και στις μέρες μας συνεχίζεται, αφού ο άρχων του κόσμου τούτου είναι ακόμα ισχυρός μολύνοντας τις ψυχές μας με το ψεύδος και αρνούμενος να δεχτεί την ήττα που υπέστη μέσα από την ταπείνωση και την υποταγή στο θείο θέλημα.

Έφυγε και ο Πέτρος, ξαφνικά αιφνιδιάζοντας όλους μας.

Ήταν σε μια διαδικασία ανάρρωσης από μια σοβαρή περιπέτεια υγείας που πέρασε και όσοι συνεργαζόμαστε τελευταία μαζί του, περιμέναμε να ξεκινήσει δουλειά συμμετέχοντας στη συλλογική προσπάθεια διάσωσης του αρχείου της τοπικής αυτοδιοίκησης της Πάρου.

Ήταν περιχαρής, όταν πληροφορήθηκε, ότι ο Δήμος πρόκειται σύντομα να προχωρήσει στην ενοικίαση κατάλληλου ακινήτου για τη μεταφορά του δημοτικού αρχείου της Παροικιάς, που βρίσκεται σε μια ακατάλληλη αποθήκη μαζί με άλλο ποικίλο δημοτικό υλικό.

Δεν πρόλαβε και αυτό βαραίνει όλους, όσους συνεχίζουν.

Ο Πέτρος Αυλήτης στην προσπάθεια του να προστατεύσει τον παραδοσιακό οικισμό της Παροικιάς, κάποιες φορές, είχε γίνει δυσάρεστος σε ορισμένους, όμως οι προσπάθειες του, που ήταν συνεχείς και μέσω διαφόρων συλλογικών σχημάτων, βοήθησαν στην καλλιέργεια πνεύματος σεβασμού προς την σπουδαία κληρονομιά των προγόνων μας.

Αγαπητέ Πέτρο,

η παρουσία σου στο νησί και με το σπουδαίο αρχείο που με πολύ κόπο δημιούργησες, αφήνει αποτύπωμα που θα θυμίζει στις νεώτερες γενιές το πέρασμά σου και την προσφορά σου.
Καλό σου ταξίδι.

Η ενημέρωση από την τότε πρόεδρο της Κοινοτητας Πάρου Μαργαρίτα Αργουδέλη

Η συνέλευση εκείνη ξεκίνησε με την εκλογή προεδρείου.

Πρόεδρος εκλέχτηκε ο Λουίζος Κοντός που αμέσως έδωσε το λόγο στην πρόεδρο της Κοινότητας κ. Μαργαρίτα Αργουδέλη η οποία προχώρησε σε σύντομη ενημέρωση σχετικά με τη δραστηριότητα της Κοινότητας.

Μας είπε ότι από την 1η του Σεπτέμβρη που ανέλαβαν καθήκοντα συνεδρίασαν 4 φορές και όλες οι αποφάσεις που πήραν ήταν ομόφωνες.

Προηγουμένως είχε διευκρινίσει, ότι οι αποφάσεις που λαμβάνει το Συμβούλιο της Κοινότητας έχουν γνωμοδοτικό χαρακτήρα και ότι αυτές οριστικοποιούνται με τις όποιες πιθανές αλλαγές από το Δημοτικό Συμβούλιο.

Τα θέματα για τα οποία αποφάσισε η Κοινότητα:

Επέκταση του ωραρίου λειτουργίας της δημοτικής συγκοινωνίας

Ενεργοποίηση των υπηρεσιών του Δήμου για τα επικίνδυνα κτίρια για την υγεία και την ασφάλεια των κατοίκων του οικισμού.

Μελέτη οδοσήμανσης και αντικατάσταση των κατεστραμμένων πινακίδων.

Αποκατάσταση των κοινοχρήστων χώρων που χρησιμοποιούν οι επιχειρηματίες τους καλοκαιρινούς μήνες.

Θετική γνωμοδότηση αιτήματος του Λυκείου για τη φύλαξη του αύλειου χώρου του και αλλαγή της χρήσης του, ώστε να χαρακτηριστεί δημόσια αυλή.

Πρόταση για αγορά χώρων στάθμευσης.

Κυκλοφοριακές ρυθμίσεις.

Επίσης το Συμβούλιο προχώρησε σε αυτοψία των ρεμάτων και υπέβαλε σχετική έκθεση στο Επαρχείο και τον αρμόδιο αντιδήμαρχο.

Η Πρόεδρος αναφέρθηκε και στα διάφορα προβλήματα και τις ελλείψεις που αφορούν τα σχολεία του οικισμού.

Σχετικά με το τεχνικό πρόγραμμα και στα πλαίσια του ασφυκτικού χρονοδιαγράμματος που υπήρχε, έγιναν ορισμένες αλλαγές στο ήδη ψηφισμένο πρόγραμμα από το προηγούμενο Κοινοτικό Συμβούλιο.
Τέλος προχώρησε σε ανακοίνωση σχετικά με τη στέγαση της Κοινότητας.

 Μας είπε ότι η εκτελεστική επιτροπή του Δήμου αποφάσισε τη στέγαση της Κοινότητας στο δημοτικό κτίριο πίσω από το ΚΑΠΗ, που στέγαζε παλαιότερα τη δημοτική βιβλιοθήκη.

Ολοκληρώνοντας την ενημέρωση ζήτησε τις απόψεις της συνέλευσης δηλώνοντας ότι θα καθιερωθεί ανοιχτός δίαυλος επικοινωνίας μέσω των λαϊκών συνελεύσεων.

Η τοποθέτηση του Σωτήρη Φ. Καστρουνή σε εκείνη τη λαϊκή συνέλευση

 

Δημοσιεύω την τοποθέτηση σε εκείνη τη λαϊκή συνέλευση του άλλου εκλιπόντος του αγαπητού Σωτήρη Φ. Καστρουνή, του οποίου η συμμετοχή στα τοπικά δρώμενα ήταν μεγάλη.

Καστρουνής Σωτήρης:

Συγχαρητήρια γιατί τολμάτε να μαζέψετε τον κόσμο. Τα προηγούμενα 5 χρόνια έγινε μόνο μια συνέλευση. Αυτό δείχνει κάποια πράγματα. 

Το κυκλοφοριακό είναι μεγάλο πρόβλημα. Πέρασαν 5 χρόνια και δεν δόθηκε καμιά λύση. Ανάμεσα στο λιμάνι και την Παροικιά προτεραιότητα έχει η Παροικιά. 

Στις μελέτες αυτή είναι η κατεύθυνση που πρέπει να δίνεται στους μελετητές. 

Η Παροικιά είναι μια σπουδαία πόλη για να την πετάξεις στα σκουπίδια. Έρχονται οι τουρίστες στην Πάρο και όταν πρόκειται να φύγουν ανακαλύπτουν την Παροικιά. Και συχνά λένε:  «παιδιά συγνώμη δεν γνωρίζαμε, ότι υπάρχει η Παροικιά».

Με αφορμή τη Λαϊκή Συνέλευση της Κυριακής

 

Οι λαϊκές συνελεύσεις με φορέα την τοπική αυτοδιοίκηση έχουν ιστορία που χρονολογείται από την εποχή της Εθνικής Αντίστασης, στην ελεύθερη Ελλάδα.

 
Πολύ αργότερα τη δεκαετία του 1980 καθιερώθηκαν με νόμο στην τοπική αυτοδιοίκηση επί υπουργίας του αείμνηστου Γιώργου Γεννηματά , που από όποιο υπουργείο πέρασε άφησε το δικό του ισχυρό αποτύπωμα Το Εθνικό Σύστημα Υγείας, ήταν δικό του δημιούργημα (ΕΣΥ).

Ο θεσμός των λαϊκών συνελεύσεων λειτούργησε για δύο δεκαετίες ικανοποιητικά, φέρνοντας πολύ κοντά το λαό στο χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης, όπου και με τη δική του συμμετοχή διαμορφώνονταν πολιτικές που βελτίωναν την ποιότητα της ζωής του.

 
Όμως και με ευθύνη των δημάρχων ο θεσμός άρχισε σταδιακά να ατονεί, αφού οι τοπικοί μας άρχοντες έπρεπε να δίνουν εξηγήσεις για θέματα που παρά τα υπεσχημένα δεν προχωρούσαν, όχι πάντα με δική τους ευθύνη, αλλά εξαιτίας και της κυβερνητικής πολιτικής που συχνά έμπαινε φραγμός σε αποφάσεις σημαντικές για τις τοπικές μας κοινωνίες.

Μια λαϊκή συνέλευση που είχε συμμετοχή κόσμου και ακούστηκαν σημαντικές προτάσεις ήταν αυτή που πραγματοποιήθηκε το 2019 από την Κοινότητα Πάρου, όταν την πλειοψηφία είχε η Λαϊκή Συσπείρωση με πρόεδρο την κ. Μαργαρίτα Αργουδέλη.

Στο αρχείο μου βρέθηκαν τα πρακτικά αυτής της συνέλευσης από τα οποία θα παραθέσω μερικά αποσπάσματα.

Για λόγους τιμής και ευαισθησίας ξεκινώ με την τοποθέτηση ενός σπουδαίου συμπατριώτη μας, του Κώστα Ροκονίδα, που υπηρέτησε την τοπική αυτοδιοίκηση μέχρι την τελευταία του πνοή.
Ροκονίδας Κώστας:


«Εδώ και 20 χρόνια με το νομοθετικό πλαίσιο που είχε δρομολογηθεί οι κάτοικοι, οι δημότες, έχουν απομακρυνθεί από αυτό που λέγεται τοπική αυτοδιοίκηση, δεν είναι πλέον αυτοδιοίκηση, αλλά είναι η διοίκηση κατά τόπους. Εσείς ως κοινοτικό συμβούλιο βάζετε ένα στοίχημα: πως θα αποκαταστήσετε την εμπιστοσύνη των δημοτών απέναντι στα θεσμικά όργανα. Και αυτό είναι ένα στοίχημα που αξίζει να το κερδίσετε.