Πριν να πούμε το νερό …νεράκι

 

Είναι η τρίτη χρονιά που βρέχει ελάχιστα στο νησί. Οι μήνες της βροχής πέρασαν και αυτοί που έρχονται σπάνια δίνουν βροχές.

Οι στάθμες στις μεγάλες υπόγειες φυσικές δεξαμενές, που διαθέτει το νησί μας, κατεβαίνουν και αυτό δεν είναι καλό σημάδι, ενώ οι ανάγκες σε νερό χρόνο με το χρόνο αυξάνουν.

Και επειδή τουρισμός χωρίς νερό δεν νοείται, καλά θα κάνουμε να είμαστε όλοι προσεκτικοί και να μην σπαταλάμε το πολύτιμο αυτό αγαθό.

Η ΔΕΥΑΠ θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμο να ενημερώσει το Δημοτικό Συμβούλιο για το τι συμβαίνει στον κρίσιμο τομέα της διαχείρισης του νερού και εάν σκοπεύει να πάρει μέτρα περιορισμού της κατανάλωσης.

Οι καιρικές συνθήκες δεν είναι οι συνηθισμένες. Και κανένας δεν γνωρίζει τι μας επιφυλάσσει το μέλλον. Μπορεί τα χρόνια που έρχονται να είναι χρόνια ανομβρίας μπορεί και όχι.

Πάντως, όπως και να έχει, η αλόγιστη σπατάλη νερού πρέπει να σταματήσει  και η ΔΕΥΑΠ οφείλει να τρέξει όσο γίνεται πιο γρήγορα το πρόγραμμα των αφαλατώσεων.

 

Να ευπρεπισθούν τα δημοτικά W.C.

 

Περιμένουμε από τον αντιδήμαρχο καθαριότητας να ασχοληθεί και με τα δημοτικά W.C.

Γνωρίζουμε το φορτίο που σηκώνει στους ώμους του, όμως η εικόνα που εμφανίζουν δεν παραπέμπει σε τουριστικό νησί.

Μέχρι το Πάσχα μπορεί  και πρέπει  να ευπρεπισθούν και να αντικατασταθεί, ό,τι θυμίζει Τουρκία του περασμένου αιώνα.

Περί ηθικού πλεονεκτήματος

 

Το ισχυρότερο όπλο που διαθέτει ένας δήμαρχος προκειμένου να υλοποιήσει την πολιτική του, είναι το ηθικό του πλεονέκτημα έναντι άλλων που δεν το διαθέτουν.

Είναι το πολιτικό του κεφάλαιο και κανένας από τους συνεργάτες του δεν δικαιούται να το μειώνει και μάλιστα για ίδιον όφελος.

Στοιχεία που συνθέτουν το ηθικό πλεονέκτημα είναι η άψογη οικονομική διαχείριση, η συνέπεια λόγων και έργων και η αντιμετώπιση των δημοτών με πνεύμα δικαιοσύνης, χωρίς καμιά εξαίρεση και χωρίς κανένα διαχωρισμό σε ημέτερους και μη.

Ασφαλώς δεν ζούμε σε κοινωνία αγγέλων, και όλοι μας, εκτός από τα προτερήματά μας, κουβαλάμε και κουσούρια.

Στηρίξαμε προεκλογικά και στηρίζουμε και μετεκλογικά την παρούσα δημοτική αρχή, δεν πρόκειται όμως να γίνουμε απολογητές της σε θέματα που αφορούν το πολιτικό ήθος.

Και δεν αναφερόμαστε στον Δήμαρχο.

Αν χρειαστεί, θα επανέλθουμε και θα είμαστε συγκεκριμένοι.

Πουλήσαμε το νησί μας σε όλες τις φυλές της Γης

 

Κάποιοι συμπατριώτες μου ενοχλούνται με τα γραπτά μου.

Το γνωρίζω. Μου έρχονται μηνύματα άλλωστε. Πρόθεσή μου δεν είναι να αναφερθώ ονομαστικά για κανέναν. Με νοοτροπίες τα βάζω, που λίγο πολύ έχουμε μπολιαστεί όλοι μας.

Είναι ο ατομισμός, το οικονομικό ατομικό συμφέρον σε βάρος του συλλογικού, του κοινού συμφέροντος, που κερδίζει στις μέρες μας συνεχώς έδαφος, μέχρι που στο τέλος δεν θα μείνει  τίποτε όρθιο.

Πουλήσαμε το νησί μας σε όλες τις φυλές της Γης. Και κάθε νεοεισερχόμενος, που κουβαλάει μαζί του και τη δική του κουλτούρα, κάνει ό,τι του γουστάρει. Και το κάνει με τη δική μας βοήθεια ή ανοχή.

Η Τρυπητή δεν σκάφτηκε με μηχανήματα που ήρθαν από τη Αθήνα. Οι μπετονιέρες δεν ήρθαν στην Πάρο από άλλη περιοχή της Ελλάδος και τα συνεργεία που χτίζουν πάνω στον αιγιαλό δεν είναι ξενόφερτα.

Όλοι λίγο πολύ έχουμε βάλει το χεράκι μας, για όσα συμβαίνουν στο νησί.

Και το νησί με ταχύτητα αλλάζει μορφή και γίνεται κάτι άλλο, διαφορετικό από αυτό που εμείς οι παλαιότεροι γνωρίζαμε.

Μπορούμε να φρενάρουμε λίγο την κατάσταση;  Η απάντηση είναι ότι μπορούμε.

Το θέλουμε;

Μήπως είναι φρόνιμο για σοβαρές αποφάσεις, να προηγούνται λαϊκές συνελεύσεις;

 

Αρχίζουν να συζητούνται, όπως πληροφορήθηκα, θέματα αρκετά σοβαρά στο κοινοτικό συμβούλιο της Παροικιάς. Υποθέτω ότι το ίδιο συμβαίνει και με τα άλλα κοινοτικά συμβούλια της Πάρου.

Για την Παροικιά που μείζον θέμα, ως γνωστόν, είναι το κυκλοφοριακό, ακούστηκαν προτάσεις για σοβαρές αλλαγές, όπως η απαγόρευση της κυκλοφορίας των οχημάτων στον παραλιακό δρόμο όλο το 24ωρο και για όλο το χρόνο.

Μήπως είναι φρόνιμο για τόσο σοβαρές αποφάσεις, να προηγούνται λαϊκές συνελεύσεις;

 

Η Παροικιά στερείται αίθουσας πολιτιστικών εκδηλώσεων. Μέχρι πότε;

 

Ξεκινώντας από το 1974 και για μια δεκαετία μετά, αίθουσα φιλοξενίας πολιτιστικών εκδηλώσεων δεν υπήρχε στην Παροικιά.

Συγκεντρώσεις και συνελεύσεις συλλογικοτήτων γίνονταν  στο café – bar του Φίλιππου Τσαντάνη, που σήμερα στεγάζει το ΚΑΠΗ, στο εστιατόριο του Βασίλη Μαύρη (Μπακαλιάρου), κάτω από τη Δ.Ο.Υ. Πάρου και στην αίθουσα του Αργοναύτη, στην πλατεία της Μαντώς Μαυρογένους, ιδιοκτησίας των αδελφών Γκίκα.

Αργότερα νοικιάστηκε  αίθουσα από τον ΜΕΑΣ «Αρχίλοχος», η γνωστή αίθουσα που μέχρι πρότινος στέγαζε το σύνολο των εκδηλώσεων της Παροικιάς.

Αυτή η αίθουσα, χάρη στην εθελοντική εργασία μελών του συλλόγου, από γιαπί μεταμορφώθηκε  σταδιακά σε αίθουσα που πληρούσε τις προϋποθέσεις  για να πραγματοποιούνται πολιτιστικές και άλλες εκδηλώσεις, μέχρι πρόσφατα που πουλήθηκε σε ιδιώτη, επειδή ο δήμος δεν είχε την πρόνοια να αγοράσει το ακίνητο.

Έτσι η Παροικιά, η πρωτεύουσα του νησιού, στερείται μιας αίθουσας εκδηλώσεων, όταν όλες οι κοινότητες του νησιού, ακόμα και οικισμοί διαθέτουν τέτοιους χώρους.

Η αίθουσα του Αρχίλοχου «βόλευε». Εξυπηρετούσε ανάγκες. Όλες οι εκδηλώσεις της Παροικιάς, πολιτιστικές, πολιτικές και άλλες εκεί γίνονταν, αφού με τα πόδια ο κάθε ενδιαφερόμενος θα μπορούσε σε λίγα λεπτά να βρίσκεται στο χώρο.

Έτσι εξηγείται γιατί Δήμος και Βελέντζειο δεν ολοκλήρωσαν ποτέ τις προσπάθειές τους για την κατασκευή μιας αίθουσας πολιτισμού.

Και τώρα που το πράγμα έφτασε στο μη παρέκει, καλά θα κάνουμε να στριφώσουμε όλοι τα μανίκια, για να δώσουμε λύση σε ένα πρόβλημα , που όσο θα σέρνεται θα μας ντροπιάζει.

 

Η Πάρος συμπορεύτηκε με το πανελλήνιο για το έγκλημα των Τεμπών

 

Η τραγωδία των Τεμπών θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί;

Σίγουρα, ΝΑΙ.

Όμως στην Ελλάδα ζούμε, στη Χώρα που  πάντοτε  βρίσκει τρόπους να μας πληγώνει.

Είναι το πολιτικό σύστημα με όλες τις παθογένειές του, που αδυνατεί να ανταποκριθεί στις σύγχρονες ανάγκες.

Είναι ο κρατικός μηχανισμός που ως συνήθως, δεν ενεργεί προληπτικά, αλλά με τις παραλείψεις του ευνοεί τραγωδίες.

Είναι ο ανθρώπινος παράγοντας που σχεδόν πάντοτε είναι συμμέτοχος σε τραγικά συμβάντα.

Και επειδή η κυβέρνηση, η κάθε κυβέρνηση βρίσκεται σε άμυνα , όταν συμβαίνουν τέτοια γεγονότα που συγκλονίζουν το πανελλήνιο, ο πειρασμός της συγκάλυψης είναι παρών.

Το είδαμε στην τραγωδία του ΣΑΜΙΝΑ, στο ΜΑΤΙ και τώρα στα ΤΕΜΠΗ και στις εξεταστικές επιτροπές, που συγκροτούνται για πολιτική εκτόνωση και επικοινωνιακές εντυπώσεις με τα διαφορετικά πορίσματα του κάθε κόμματος, επειδή δεν μπορούν να συμφωνήσουν στα αυτονόητα.

Και τώρα στα δικά μας.

Η Πάρος συμπορεύτηκε με το πανελλήνιο. Έδωσε και το δικό της παρόν στη διαμαρτυρία για το έγκλημα που συντελέστηκε στα Τέμπη. Όποιοι φανερά ή από το παρασκήνιο  οργάνωσαν τη διαμαρτυρία, έπραξαν πολύ καλά.

Θα διαφωνήσουμε όμως για τα όσα συνέβησαν στο Δημαρχείο. Ο Δήμαρχος δεν είναι εκπρόσωπος της κυβέρνησης για να του γίνεται επίθεση από μαθήτριες, καθηγήτριες και από γνωστό συνταξιούχο.

Κατηγορήθηκε για θράσος ο Δήμαρχος από μαθήτρια του Λυκείου της Νάουσας επειδή δεν συμφώνησε με τις απόψεις της.

Ας είμαστε περισσότερο προσεκτικοί.

Ο Δήμαρχος έχει τις δικές του πολιτικές και προσωπικές απόψεις, όπως και ο αντιδήμαρχος Τάσος Κασαπίδης, που μίλησε στην προηγηθείσα συγκέντρωση και ο οποίος μας εκφράζει απολύτως.

Εάν πρόκειται να πάρει θέση ο Δήμος, υπάρχει το Δημοτικό Συμβούλιο, που μπορεί να εγκρίνει ψηφίσματα, υπογραφές και ότι άλλο έχει σχέση με την τραγωδία. Μια τραγωδία τόσο μεγάλη, που μας ξεπερνά όλους και δεν προσφέρεται για κομματική εκμετάλλευση.

Η Ελληνική Δικαιοσύνη καλείται να αποδώσει τις ευθύνες εκεί που πρέπει, αλλά σύντομα.

Πριν την προλάβει η… επόμενη "κακιά ώρα".