Ο Ευταξιάδης Γρηγόρης, στο ψηφοδέλτιο της ΚΕΠ-ΟΣΑ με το Νίκο Σαρρή

(Βιογρφικό)

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1955 . Μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Μαθηματικά στο πανεπιστήμιο Πατρών. Εκεί γνώρισε την Μαρουσώ Παπαδάτου και παντρευτήκανε το 1981. Απο τότε η Πάρος έγινε ο τόπος του και το 1989 αποφάσισαν να γίνει και η μόνιμη κατοικία τους . Ασχολήθηκε με το Εμπόριο και διατηρούσε κατάστημα στην αγορά τις Παροικιάς έως το 2011.

Νικόλας Στεφάνου: γιατί είμαι με την ΚΕΠ-ΟΣΑ και το Νίκο Σαρρή.

Ο Νίκος Σαρρής είναι ένα άφθαρτο άτομο, υπεράνω πάσης υποψίας προώθησης ατομικών 

η ειδικών συμφερόντων

Μπορεί να μην συμφωνούμε όλοι για τα ακριβή αίτια της τρομακτικής κρίσης που διανύουμε τα 4 τελευταία χρόνια, αλλά νομίζω ότι λίγο- πολύ η πλειοψηφία συμφωνεί για τις κυριότερες προϋποθέσεις διεξόδου από αυτήν. Η κυριότερη από αυτές είναι να τελειώσουμε με τον κύριο πυλώνα του πολιτικού και διοικητικού κατεστημένου, δηλαδή το πελατειακό κράτος που συνοδεύεται με αναξιοκρατία, μη-παραγωγικότητα, διαπλοκή, διαφθορά, σπατάλη δημόσιων πόρων, έλλειψη στρατηγικής, παραλογισμό, μικρό-συντεχνιακά συμφέροντα και κάποια άλλα.. Το ίδιο μοντέλο ισχύει όπως ξέρουμε σε όλη την πυραμίδα, από την κεντρική διοίκηση μέχρι την πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση (το «αυτό» δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα, θα ταίριαζε καλύτερα το «υπο»διοίκηση!), που συχνά και εύστοχα περιγράφεται ως το μακρύ χέρι του κράτους. Ας μην ξεχνάμε ότι και η τοπική αυτοδιοίκηση όχι μόνο φέρει μερίδιο ευθύνης για την κρίση, άλλα και θα χρειαστεί να φανεί ικανή να δώσει τις δικές της λύσεις για την διέξοδο από αυτήν.

Δυστυχώς τα κατεστημένα συστήματα και νοοτροπίες είναι σκληρά καρύδια που δεν αλλάζουν ούτε εύκολα, ούτε γρήγορα.

Στην Πάρο τουλάχιστον 2 συνδυασμοί, όσο και να προσπαθούν να εμφανιστούν ανανεωμένοι, είναι σαφέστατα αντιπροσωπευτικοί του παλαιοκομματικού συστήματος που δεν είναι υπερασπίσιμο και δεν μπορεί να προσφέρει διέξοδο από την κρίση. Εννοώ βέβαια τον σχηματισμό της τρέχουσας πλειοψηφίας και αυτή του πρώην αντιδημάρχου που αποφάσισε για καθαρά καρεκλοκεντρικό λόγο να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη. Άλλος συνδυασμός είναι πάγια εγκλωβισμένος σε δογματική αντίληψη της ιστορίας του 19ο αιώνα και οι προτάσεις του για διέξοδο έχουν επιβεβαιωθεί ποια ως αδιέξοδες. Υπήρξε και μια άλλη απόπειρα δημιουργίας συνδυασμού που είχε τα χαρακτηριστικά του νέου, αυτή του Γιάννη Μαούνη, αλλά ήταν και αυτή βασισμένη σε ατομική πρωτοβουλία Δημαρχοποίησης, χωρίς να κάνει τον κόπο να εξηγήσει πέρα από λίγες γενικολογίες γιατί θα έπρεπε να την υποστηρίξουμε, η πώς πιστεύει ότι πρέπει να ανταποκριθεί η Πάρο στις προκλήσεις του αύριο. Δεν παρουσίασε ούτε γραμμή από κάποιο πρόγραμμα.

Σε αντίθεση με αυτό το όχι πολύ ενθαρρυντικό τοπίο, η ΚΕΠ-ΟΣΑ ακολούθησε την «βασική οδό» με τις ποιο άρτιες συμμετοχικές και δημοκρατικές διαδικασίες. Προσωπικά, σε όλη μου την ζωή ήμουν κοινωνικός ακτιβιστής με εμμονή στις αυθαιρεσίες των εξουσιών και στην χειραφέτηση των ατόμων και των κοινωνιών. Γιατί χωρίς ενεργή και ισχυρή κοινωνία των πολιτών δεν μπορεί να υπάρξει ποιότητα στην Δημοκρατία.

Η διαδικασία της ΚΕΠ-ΟΣΑ ακολουθεί μια  παρόμοια προσέγγιση. Ξεκίνησε από ένα κάλεσμα της πρώην ΚΕΠΠ της κοινωνίας των πολιτών για ένα διευρυμένο ψηφοδέλτιο. Για να είμαι ειλικρινής, καταρχάς είχα επιφυλάξεις αφού πιστεύω ότι ο Σύριζα, από όπου προερχόταν ο πυρήνας της ΚΕΠΠ, στο βάθος επιδιώκει την αναπαραγωγή του ίδιου αποτυχημένου κράτους, με την διαφορά ότι θα είναι εκείνος στο τιμόνι. Ωστόσο διαψεύστηκα στην πορεία και η συνεργασία με την πρώην ΚΕΠΠ αποδείχθηκε και δημιουργική και αποδοτική. Έτσι δημιουργήθηκε με τον ποιο ανοιχτό τρόπο μια κοινή διακήρυξη, με κεντρικό άξονα την μετεξέλιξη του Δήμου από παθητικό διαχειριστή ενός απαρχαιωμένου συστήματος, σε έναν σύγχρονο Δήμο με ριζοσπαστικό όραμα που θα μπορέσει να αξιοποίηση τα πλεονεκτήματα της Πάρου και να της εξασφαλίσει την θέση που της αξίζει, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα στις Παριανές και στους Παριανούς την ποιότητα ζωής που τους αξίζει. Άμεσα έγινε διαβούλευση για την επιλογή του ονόματος του νέου συνδυασμού και έτσι γεννήθηκε η «ΚΕΠ-ΟΣΑ». Ταυτόχρονα δημιουργήθηκαν θεματικές ομάδες εργασίας για να επεξεργαστούν τις κατευθύνσεις ενός προγράμματος διακυβέρνησης που να προωθεί την παραγωγική ανασυγκρότηση του νησιού με ένα μοντέλο ήπιας και αειφόρας ανάπτυξης όπου κάθε τομέας συμπληρώνει και υποστηρίζει τους άλλους, δημιουργώντας πολλαπλασιαστικά οφέλη. Οι ομάδες θα εξακολουθήσουν την δουλειά τους και μετά τις εκλογές, όποια και να είναι τα αποτελέσματα αυτών. Το υπέροχο της διαδικασίας είναι ότι αφού τα μέλη των ομάδων προερχόμαστε από διάφορους πολιτικούς χώρους και έχουμε διαφορετικά βιώματα, επιβάλλεται αποκωδικοποίηση των απόψεων και υπέρβαση τυχόν προκαταλήψεων η δογματισμών. Με αυτόν τον τρόπο, οι συνθέσεις που διαμορφώνονται είναι ρεαλιστικές και ανταποκρίνονται στα ουσιαστικά ζητήματα.

Τέλος, λειτούργησε μια δημοκρατική διαδικασία για την ανάδειξη επικεφαλής του συνδυασμού. Έτσι εκλέχτηκε ως επικεφαλής ο Νίκος Σαρρής, ένα άφθαρτο άτομο, υπεράνω πάσης υποψίας προώθησης ατομικών η ειδικών συμφερόντων. Πάντως, χαρακτηριστικό γνώρισμα της ΚΕΠ-ΟΣΑ είναι η μη-δημαρχοκεντρικότητα, η συλλογικότητα και η πιθανή ανακλητότητα των μελών. Είναι ευτυχία η διαπίστωση ότι κανένα από τα μέλη της ΚΕΠ-ΟΣΑ δεν υποκινείται από αυτοπροβολή, ενώ σε όλα διαπιστώνεται μια πραγματική ανάγκη αλλαγής πορείας.

Για όλους αυτούς τους λόγους είμαι με την ΚΕΠ-ΟΣΑ!

--------------------------------------------------------------------------------

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Νικόλας Στεφάνου γεννήθηκε το 1953 στη Βηρυτό του Λιβάνου και κατάγεται από Ελληνική οικογένεια της Μικράς Ασίας που είχε μετοικίσει στην Μέση Ανατολή.

Φοίτησε σε γαλλόφωνα σχόλια του Λιβάνου και σπούδασε φιλοσοφία στο Γαλλικό πανεπιστήμιο της Βηρυτού.

Ανακάλυψε την Πάρο το 1976 η οποία έγινε από την πρώτη επίσκεψη σημείο αναφοράς στην ζωή του. Το 1981 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Πάρο.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ:

1974 Ecole Supérieure des Lettres : Deug de Philosophie (Βηρυτός Λιβάνου)

1971 International College of Beirut : Baccalauréat Français (Βηρυτός Λιβάνου)

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ:

1998-μέχρι στιγμής: συνιδρυτής και διαχειριστής της Parosweb.com

1997-2001: ιδρυτής του πρώτου Internet Café (Wired Café) και WILAN των Κυκλάδων

1985-1997: ιδρυτής και διαχειριστής του Εστιατόριου Λεβαντής

1978-1981: συνιδρυτής εταιρίας παραγωγής ντοκιμαντέρ στο Κουβέιτ

1976-1978: εκπαιδευτικός στο International College of Beirut,

1974-1976: διαχειριστής στην οικογενειακή επιχείρηση στον Λίβανο

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ & ΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΗ εμπειρία:

Γραμματέας Περιφερειακής οργάνωσης Οικολόγων Πράσινων Νοτίου Αιγαίου

υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος Νοτίου Αιγαίου με τους Οικολόγους Πράσινους (2010)

Υποψήφιος βουλευτής Κυκλάδων Οικολόγων Πράσινους (05-2012 και 06-2012)

Μέλος ΔΣ τοπικής επιτροπής Ελληνικής Εταιρίας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού

μέλος «Φίλων της Πάρου»

Πρόεδρος ΔΣ φιλοζωικής PAWS (2005-2010)

Φιλία Γρηγοράσκου: Υποψήφια δημοτική σύμβουλος με την ΚΕΠ-ΟΣΑ

(Βιογραφικό) 

Μεσίτης Ακινήτων

Υποψήφια Σύμβουλος Δημοτικής Κοινότητας Παροικιάς

Γεννήθηκε το 1968 στην Αθήνα. Έχει καταγωγή απο την Πάρο, το πατρικό της μητέρας της είναι Βιολέττα Μπαρμπαρή (του Μακροφίλιππα)

Αποφοίτησε απο το Γ. Λύκειο στην Αθήνα το 1986 και εργάστηκε ως ιδιωτικός υπάλληλος μέχρι το 1994. Το 1995 αποφάσισε να μετοικήσει μόνιμα στην Πάρο.

Είναι μεσίτης ακινήτων, μέλος του Συνδέσμου Ελλήνων Κτηματομεσιτών (ΣΕΚ) απο το 2004 και γενικός γραμματέας του απο το 2008 μέχρι το 2010. Επίσης είναι μέλος της Διεθνούς Ένωσης Κτηματομεσιτών (NAR)

Ασχολείται με τα κοινά απο το 2006. Γενικός γραμματέας του συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 2ου Δημοτικού Σχολείου Παροικιάς μέχρι το 2012, μέλος της 7μελούς συντονιστικής ομάδας που κατέγραψε και ανέδειξε τα προβλήματα των σχολικών κτιρίων σε όλη την Πάρο το 2008, μέλος του συλλόγου Γονέων και κηδεμόνων του Γυμνασίου Παροικίας, αντιπρόεδρος της Ένωσης Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Δήμου Πάρου.

Σπύρου Παναγιώτης, υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με την ΚΕΠ-ΟΣΑ

(Βιογραφικό)

Γεννήθηκε το 1984 στην Πάρο, όπου και μεγάλωσε.  Σπούδασε στο Παιδαγωγικό  του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Το 2007 διορίστηκε ως δάσκαλος στο Δημοτικό Σχολείο Αρχιλόχου – Μάρπησσας, από το 2009 εργάζεται μόνιμα στο Δημοτικό Σχολείο Νάουσας.

Ήταν πρόεδρος του Χορευτικού Ομίλου Νάουσας Πάρου (2009-2011) και χοροδιδάσκαλος σε εθελοντική βάση στον ίδιο όμιλο αλλά και  στον Πολιτιστικό Σύλλογο Προδρόμου «Σκόπας ο Πάριος» από το 2008 ως το 2012. Έχει διοργανώσει σεμινάρια για τους χορούς και τα έθιμα της Πάρου στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων καθώς και σε τέσσερις πόλεις της Γαλλίας.

Το 2009 δημιουργεί το τμήμα της Θεατρικής Παιδικής Συντροφιάς Νάουσας του ΧΟΝ, από τότε ως σήμερα είναι ο εμψυχωτής της ομάδας και έχει ανεβάσει στο νησί  11 παραστάσεις σε δικό του κείμενο και σκηνοθεσία.

Σήμερα είναι πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης  Πάρου – Αντιπάρου «Παναγιώτης Καλλιέρος».

Δέσποινα Χριστοφόρου: Υποψήφια δημοτική σύμβουλος με την ΚΕΠ-ΟΣΑ

(Βιογραφικό)

Γεννήθηκε στα Μάρμαρα της Πάρου το 1983 και είναι εκπαιδευτικός. Διδάσκει μαθηματικά στο Γενικό Λύκειο της Παροικιάς. Από το 2008 ζει στα Μάρμαρα της Πάρου με τον σύζυγό της.

Σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Κρήτης (2001-2005). Συνέχισε στο Πανεπιστήμιο Κρήτης μεταπτυχιακές σπουδές στα Μαθηματικά για την Εκπαίδευση (2005 – 2007).

Τον Ιανουάριο του 2007 συμμετείχε στις γραπτές εξετάσεις του ΑΣΕΠ εκπαιδευτικών, διορίστηκε και υπηρέτησε σε σχολείο στην Ιεράπετρα της Κρήτης. Πήρε μετάθεση για τις Κυκλάδες και υπηρέτησε στα παρακάτω σχολεία:

ΕΠΑΛ Πάρου (2008-2011)

Γυμνάσιο Νάουσας Πάρου (2011-2012)

Γενικό Λύκειο Νάουσας Πάρου (2012-2013)

Γενικό Λύκειο Πάρου (2013- 2014)

Η ενασχόληση της με τα κοινά ξεκίνησε από τα φοιτητικά της χρόνια όπου συμμετείχε κάθε χρόνο στις εκλογές με το φοιτητικό σχήμα «Πορεία Αριστερή».

Ως εκπαιδευτικός συμμετείχε στις εκλογές του σωματείου ΕΛΜΕ Πάρου – Αντιπάρου, έχοντας υπηρετήσει στο διοικητικό συμβούλιο από τη θέση του μέλους, του οργανωτικού γραμματέα, του γενικού γραμματέα (όπως και σήμερα), αλλά και του προέδρου.

Φραγκίσκος Κεφάλας: Γιατί συμμετέχω στην Κίνηση Ενεργών Πολιτών – Οικολογία Συμμετοχή - Αλληλεγγύη.

Οι εποχές που ζούμε είναι πολύ δύσκολες.  Όπως οι περισσότεροι από εσάς έτσι και εγώ έχω βαρεθεί να μου υπόσχονται προοπτική, ώθηση, καλύτερο μέλλον και άλλα ωραία κάθε τέσσερα χρόνια. Επειδή τόσα χρόνια οι επαγγελματίες «σωτήρες» απέτυχαν στο έργο τους πιστεύω ότι ο μόνος τρόπος για να εξασφαλιστεί το κοινό συμφέρον είναι η συμμετοχή και η ενεργοποίηση κάθε πολίτη.

Μέσα στα πλαίσια αυτής της λογικής αποφάσισα για πρώτη φορά να συμμετέχω στις αυτοδιοικητικές εκλογές  του νησιού, θέλοντας να προσφέρω τις γνώσεις μου αλλά και την άποψη μου σε μια ανοιχτή διαδικασία όπου όλοι θα είναι ισότιμοι και το κοινό συμφέρον θα υπερισχύει του ατομικού.

 Η απόφαση  να συμμετέχω στην ΚΕΠ-ΟΣΑ στηρίζεται στα χαρακτηριστικά που έχει αυτή η κίνηση καθώς αποτελεί μια τελείως διαφορετική πρόταση για την αυτοδιοίκηση. Η προώθηση της άμεσης δημοκρατίας στην λειτουργία του δήμου η οποία θα φέρει τον κάθε ενεργό  πολίτη στο προσκήνιο ώστε να αξιοποιηθούν οι ικανότητες και οι γνώσεις του είναι καθοριστική για όλους όσους συμμετέχουμε στην ΚΕΠ-ΟΣΑ.

Οι προτάσεις που έχουμε δεν είναι μόνο για να γεμίζουν το προεκλογικό φυλλάδιο. Είναι προτάσεις που προέκυψαν μέσα από μία διαδικασία, η οποία με την συμμετοχή των πολιτών της Πάρου πρέπει να διευρυνθεί, ώστε να μπορέσει να συμπυκνώσει σε όσο τον δυνατό μεγαλύτερο βαθμό τις ανάγκες της Παριανής κοινωνίας. Είναι προτάσεις που στα κρίσιμα ζητήματα θα τεθούν στην κρίση των πολιτών με δημοψηφίσματα τόσο ανά τοπικό διαμέρισμα όσο και στο σύνολο του Δήμου.

Η υποτακτικότητα της παρούσας δημοτικής αρχής στην πραγματικότητα του μνημονίου, η αδράνεια της καθώς και η εξάρτηση της από τις πολιτικές σκοπιμότητες και τους κομματικούς μηχανισμούς δεν έχει προσφέρει καμία λύση στα μεγάλα έργα που χρειάζεται το νησί.

Ακόμα και στα  πιο απλά καθημερινά προβλήματα δεν υπήρξε ποτέ κάποιο πλάνο ούτε βούληση για βελτίωση της ποιότητας ζωής, πέρα από τη λογική του πώς στοχευμένα  θα εξυπηρετηθούν οι «δικοί μας» άνθρωποι.

Επειδή κάποιοι σήμερα συνεχίζουν να διατυμπανίζουν ότι  ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΖΟΝΤΑΙ ( επομένως θα συνεχίσουν να κάνουν τα ίδια …)  και άλλοι τώρα θέλουν να περάσουν στην  ΠΡΑΞΗ (λες και ήταν αντιπολίτευση τα προηγούμενα χρόνια….)  αναρωτιέμαι:

Στην κατάσταση που βρίσκεται το νησί και η χώρα, αν συνεχίσουμε να συμπεριφερόμαστε όπως στις προηγούμενες δεκαετίες, αν συνεχίσουμε να εμπιστευόμαστε τις ίδιες πρακτικές και πολιτικές που μας έχουν φτάσει στον γκρεμό, αν εξακολουθούμε να ψηφίζουμε τους συγγενείς και τους γνωστούς από υποχρέωση και όχι γιατί μπορούν να βοηθήσουν το τόπο, αν συνεχίσουμε να απέχουμε και να επιτρέπουμε σε άλλους να αποφασίζουν για εμάς, πως περιμένουμε να αλλάξει η κατάσταση ώστε να υπάρξει ένα καλύτερο μέλλον;

Στην ΚΕΠ-ΟΣΑ δεν ζητάμε να μας αναθέσουν οι πολίτες την λύση των προβλημάτων τους. Ζητάμε την ενεργοποίηση όλων των πολιτών ώστε να βρεθούν και να υλοποιηθούν οι καλύτερες λύσεις από την ίδια την κοινωνία.

1η Μάη: Μέρα απεργίας. Μέρα τιμής της θυσίας των εργαζομένων του Σικάγου.

Η 1η Μάη είναι μέρα απεργίας. Είναι μέρα τιμής της θυσίας των εργατών και εργατριών του Σικάγου το 1886 και συνολικά των αγώνων της εργατικής τάξης και του λαού ενάντια στην εκμετάλλευση.

          Είναι αφορμή για να αναλογιστεί κάθε εργαζόμενος και εργαζόμενη, κάθε άνεργος και άνεργη, κάθε λαϊκή οικογένεια μέσα από ποιο σκληρό και μακρύ δρόμο κατακτήθηκε κάθε εργατικό και λαϊκό δικαίωμα.

          Είναι μέρα-εφαλτήριο για να πάρουν οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι στα χέρια τους τη σκυτάλη των αγώνων αυτών.

          Σήμερα, που κυβέρνηση και ΕΕ πανηγυρίζουν για την ανάκαμψη που διαδέχεται την καπιταλιστική κρίση, οι εργαζόμενοι-ες της λαϊκής οικογένειας δεν πρέπει να περιοριστούν να μετρούν τις κατακτήσεις που σάρωσε η κρίση.

          Δεν πρέπει να στοιχηθούν πίσω από τους πανηγυρισμούς για την ανάπτυξη που χτίζεται πάνω στα συντρίμμια αυτά, ούτε να εναποθέσουν τις ελπίδες τους στις διακηρύξεις όσων μιλούν για «παραγωγική ανασυγκρότηση» της χώρας.

          Η δική τους σημαία είναι αυτή της οργάνωσης και της πάλης και όχι τα ξεφτισμένα σημαιάκια που ανεμίζουν όσοι υποκλίνονται στη στρατηγική της ΕΕ.

          Η δική τους πυξίδα δεν δείχνει τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, αλλά είναι προσανατολισμένη στις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες και στη δυνατότητα να ικανοποιηθούν.

          Η απάντηση στο ερώτημα «τι φταίει και βασανιζόμαστε"»βρίσκεται στο γεγονός ότι τον παραγόμενο από εμάς πλούτο τον αρπάζουν μια χούφτα καπιταλιστές, ότι κριτήριο της παραγωγής δεν είναι η κάλυψη των λαϊκών αναγκών, αλλά η αύξηση της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

          Σήμερα, μπορούμε να ζήσουμε σε έναν κόσμο αντίστοιχο του κόπου μας, της εργασίας μας, των προσδοκιών μας.

 Έναν κόσμο που δεν θα μαστίζεται από πολέμους, από ανεργία, από ναρκωτικά, από άγχος και ανασφάλεια. Όπου θα ζούμε ειρηνικά, ανθρώπινα, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, χωρίς καταπίεση και τη βαρβαρότητα του συστήματος που ζούμε.

Φτάνει να πιστέψουμε στη δύναμή μας. Να αποφασίσουμε να πάρουμε στα χέρια μας, αυτά που μας ανήκουν. Φτάνει να αποφασίσουμε να κάνουμε ένα βήμα μπροστά, για να ανοίξουμε το δρόμο για ένα ελπιδοφόρο αύριο.

Στις εκλογές του Μάη κάντε το βήμα! Στηρίξτε - ψηφίστε το ΚΚΕ! Δώστε δύναμη στη δική σας φωνή. Με την ψήφο στο ΚΚΕ θα δυναμώσει ο αγώνας, θα σταλεί μήνυμα ελπίδας και προοπτικής στους λαούς της Ευρώπης!

Και η 1^η Μάη είναι μια μέρα για τέτοιες αποφάσεις...

Κ.Ο.Β.ΠΑΡΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ