Στην πραγματικότητα, ο οίκος Moody's προεξοφλεί ένα δυσάρεστο αποτέλεσμα για την Ελλάδα στην επόμενη Σύνοδο Κορυφής. Αυτό το νόημα έχει η υποβάθμιση της ελληνικής οικονομίας κατά τρεις βαθμίδες (!) σε συνδυασμό μάλιστα με τον χρόνο εκδήλωσής της.
Για τον αμφισβητούμενο ρόλο των οίκων αξιολόγησης έχουν γραφτεί πολλά. Δεν υπάρχει λόγος να τα επαναλάβουμε. Οι επαναλαμβανόμενες καταγγελίες δεν έχουν κανένα νόημα, αφού εξακολουθούν οι οίκοι αυτοί να είναι «αποδεκτά εργαλεία» οικονομικών αξιολογήσεων στις αγορές και οι Ευρωπαίοι ηγέτες, παρά τα «μεγάλα λόγια τους» κατά καιρούς για τους οίκους αυτούς, τίποτα πρακτικό δεν κάνουν.
Η προχθεσινή όμως ανακοίνωση της Moody's είναι κατά κάποιο τρόπο προάγγελος του τι θα συμβεί με τις «αγορές», αν οι αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής για την αντιμετώπιση του προβλήματος χρέους που έχουν αρκετές χώρες της ευρωζώνης είναι «κατώτερες των συνθηκών»...
Αυτό πρέπει να «φοβίσει» και να «ξυπνήσει» τα ευρωπαϊκά αντανακλαστικά. Η προσέγγιση και η «ματιά» πρέπει να είναι ευρωπαϊκή, όχι μόνο ελληνική, ιρλανδική κ.ο.κ.
Στις Βρυξέλλες και την Φρανκφούρτη το έχουν καταλάβει πολλοί. Το ίδιο και οι μεγάλες ευρωπαϊκές προσωπικότητες με φεντεραλιστική αντίληψη. Η Γερμανία όμως, όπως όλα δείχνουν, όχι. Επίσης, εκτός πραγματικότητας βρίσκεται και η άποψη για χρονική μετάθεση της αντιμετώπισης του προβλήματος αργότερα ή το 2013! Τέτοιου τύπου προσεγγίσεις ανεβάζουν τους «κινδύνους» για την Ευρώπη αλλά και το «κόστος» εξόδου από την κρίση. Η Ελλάδα βρίσκεται με την «πλάτη στον τοίχο». Μπορεί και ασφαλώς δεν είναι το «τέλος του κόσμου» η 25η Μαρτίου, αλλά είναι «σημείο καμπής» ως προς τις εξελίξεις.
Συναισθανόμενος απόλυτα ο κ. Παπανδρέου την κρισιμότητα των στιγμών, στο προχθεσινό άτυπο υπουργικό συμβούλιο, ανεβάζοντας τους διαπραγματευτικούς τόνους, διατύπωσε τη θέση: «'Η θα έχουμε λύση - πακέτο, συνολική λύση, ή δεν θα έχουμε λύση»! Με άλλα λόγια είπε (χωρίς να χρησιμοποιήσει τη λέξη veto) ότι, αν δεν υπάρξουν θετικές για την Ελλάδα λύσεις, θα «μπλοκάρει» τις αποφάσεις του Συμβουλίου Κορυφής.
Εάν αυτό που είπε το εννοεί, είναι μια διατύπωση «υψηλού πολιτικού ρίσκου» και «τομή» στη μέχρι σήμερα διαπραγματευτική τακτική του κ. Παπανδρέου. Είναι όμως και η «αρχή ενός δρόμου» χωρίς «εύκολη επιστροφή». Εάν υπάρξουν όντως θετικές λύσεις για το ελληνικό πρόβλημα, θα είναι μια μεγάλη επιτυχία του Παπανδρέου. Εάν «μπλοκάρει» τη Σύνοδο (αναβολή αποφάσεων), θα έχουμε αφετηρία ραγδαίων πολιτικών εξελίξεων. Το ίδιο βέβαια και αν γυρίσει με «άδεια χέρια»...
Παναγιώτης Δ. Παναγιώτου
Πηγή; Εφημ. «’Εθνος»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου